De Deuter Futura 32 rugzak is de belichaming van functionaliteit en comfort. De ideale maat, talloze zakken en lussen voor al uw benodigdheden, en het moderne ontwerp zorgen ervoor dat u hem niet meer wilt afzetten. En als dat toch gebeurt, voorkomt het speciale rugsysteem dat uw kleding doorweekt raakt van het zweet, waardoor het risico op onnodige verkoudheid tot een minimum wordt beperkt.
Een comfortabele rugzak die u niet in de steek laat
Voordat ik de Deuter Futura 32 rugzak aanschafte, gebruikte ik zijn voorganger van hetzelfde merk, die echter aanzienlijk kleiner was. Vanwege mijn camera had ik echter meer ruimte nodig, dus viel de keuze op dit model, specifiek in de blauwe variant. De rugzak is twee keer met mij mee geweest naar de Hoge Tatra, één keer naar de Dolomieten en op vele andere kortere uitstapjes.
Met het geavanceerde rugsysteem voelt u het verschil
Een van de belangrijkste onderdelen van de rugzak is het rugsysteem. Deuter hecht hier veel waarde aan en ik moet toegeven dat ik met het gepatenteerde Aircomfort FlexLite rugsysteem echt een verschil voel. Alle rugsytemen die ik tot nu toe heb gebruikt, hadden niet zo'n geavanceerde luchtafvoer en circulatie. In vergelijking met gewone rugzakken is er ook een aanzienlijk verschil in draagcomfort. Natuurlijk zweet je tijdens het sporten, daar helpt geen enkel rugsysteem tegen, maar bij het opzetten van de rugzak halverwege de tocht, als ik al bezweet ben, is het vele malen beter. Mijn bezwete shirt plakt niet aan mijn rug en ik heb geen last van een koude, natte rug.
De fabrikant heeft ook veel aandacht besteed aan de schouderbanden. Ik vind het fijn dat ze naar mijn wensen kunnen worden aangepast, ze drukken niet, zijn lekker zacht en behouden hun vorm. Bij langdurig dragen schuren ze echter een beetje aan de buitenkant, dus op de armen die constant tegen de banden wrijven.
Daarnaast is de rugzak natuurlijk voorzien van een borst- en heupband met een handig zakje. Ik gebruik de heupband constant, hij dient betrouwbaar als ontlasting van het gewicht op de schouders. Het zakje gebruik ik als opslag voor eerste hulp in de vorm van druivensuiker of voor het opbergen van een kleine sjaal of hoofdband. Het zakje is handig voor kleine spullen die je bij de hand wilt hebben zonder de hele rugzak af te hoeven zetten. Omdat het aan de rechterband zit, is het lastig te openen met de rechterhand, dus ik had het liever aan de linkerband gezien, maar dat is geen cruciaal probleem.
Organisatie van de ruimte voor veeleisende gebruikers
Nu komen we bij de indeling van de rugzak en de organisatie van de binnenruimte. De rugzak sluit met een bovenklep met banden voorzien van gespen. Wat dit betreft is er niets aan te merken op de sluiting. De klep is ook voorzien van een handig zakje, dat ik gebruik voor verschillende belangrijke kleine spullen, van documenten tot zakdoekjes en toiletpapier tot een heupflesje met alcohol.
Ik ben ook tevreden over de interne verdeling. Deze is zeer variabel, het onderste compartiment is afsluitbaar met een rits, wat ik voornamelijk gebruikte om de camera te scheiden van de rest van de spullen in de rugzak. Het is een goed idee om gemakkelijk bij spullen op de bodem van de rugzak te komen zonder dat je altijd de hele inhoud hoeft te verplaatsen.
Natuurlijk zijn er zijzakken van gaas. Ze zijn groot genoeg, dus zelfs klassieke PET-flessen van 1,5 liter blijven er zonder problemen in zitten. De elastiekjes zijn nog steeds niet uitgerekt, je kunt er simpelweg op vertrouwen. In deze zakjes stop ik vaak ook wandelstokken – ik kan ze dan gemakkelijk uit de rugzak halen, zelfs tijdens het lopen.
Functionele details stellen niet teleur
De Deuter Futura 32 is natuurlijk uitgerust met veel gemakken die tegenwoordig standaard zijn voor een kwalitatieve toerrugzak. De eerste noodzaak is de geïntegreerde regenhoes, die ik dankzij het regenachtige weer al een paar keer heb kunnen uitproberen. De regenhoes beschermde de opgeborgen spullen betrouwbaar en past goed op de rugzak – ik heb er simpelweg niets op aan te merken.
Ik gebruik bijna constant ook de compressiebanden, die aan de zijkanten van de rugzak zijn geplaatst. Ze dienen voor een betere bevestiging van flessen in de eerder genoemde gaasvakken en om het volume van de rugzak te verkleinen. Telkens als ik iets in de rugzak zoek, maak ik de banden los, haal ik eruit wat ik nodig heb en trek ik de banden weer aan. Dus als ik geleidelijk mijn meegebrachte snack opeet, wordt de rugzak steeds lichter en platter.
Ik heb ook een paar keer de externe lussen geprobeerd voor het bevestigen van trekkingstokken of andere uitrusting en ik moet zeggen dat het heel eenvoudig gaat. Zoals ik hierboven al zei, stop ik ze echter vaker in het gaas aan de zijkanten, omdat het eruit halen toch iets sneller gaat.
Wat ik nog niet heb gebruikt, is het vak voor een drinksysteem. Simpelweg omdat ik er geen bezit.
De ideale metgezel voor wandelaars
Ik zou de Deuter Futura 32 rugzak aanbevelen aan alle wandelliefhebbers, van recreatief tot hooggebergte. Ik heb geprobeerd er een paar keer mee te fietsen, maar voor langere fietstochten is hij te groot. In vergelijking met het vorige model is hij echter niet alleen ruimer, maar heeft hij zeker ook een geavanceerder rugsysteem en is er de mogelijkheid toegevoegd om de binnenruimte in twee delen te verdelen.
Ik beoordeel de rugzak zeer positief, de uitvoering is nauwkeurig en de kleurencombinatie komt overeen met mijn idee. De kleine details zijn echt praktisch, maar ik waardeer ook dat er niet te veel andere elementen zijn die ik als overbodig zou beschouwen.
Het enige punt van kritiek dat ik op deze rugzak zou hebben, betreft het onderste vak waarin ik de camera opberg. Het zou meer gewatteerd kunnen zijn zodat het apparaat er niet in beweegt. Deze functie zou misschien ook kunnen worden vervuld door wat tussenschotten met klittenband die eventueel losgemaakt kunnen worden. Een andere handigheid die ik zou waarderen, zou een klein zakje voor documenten zijn. Dat zou vooral waterdicht moeten zijn – nu bewaar ik mijn documenten bij regen liever in een zakje zodat ze niet nat worden.
Auteur van de recensie: Miroslav Doležal
