Half mei trokken we er samen op uit naar het klimpark Junglepark in Brno. Het was onze tweede keer, maar omdat ik er de eerste keer niet bij kon zijn, keek ik er enorm naar uit. En terecht! We spraken om twee uur af vlakbij het beursterrein van Brno. Ik kwam met de fiets en was bijna op tijd, de rest stond al ongeduldig te wachten en vroeg zich af waar ik bleef. Te laat komen is nu eenmaal mijn specialiteit. Maar omdat ik deze keer slechts drie minuten vertraging had, werd het me snel vergeven en liepen we richting het Jungle café, waar het personeel ons in de klimharnassen hielp. We zetten onze helmen op, trokken onze handschoenen aan, luisterden naar de basisinstructies en gingen van start.
Het begin van ons zaterdagavontuur bestond uit het oversteken van de rivier de Svratka. Niemand wilde erin vallen, want door de lage waterstand zou dat waarschijnlijk flink pijn doen. Gelukkig staken we de rivier over als echte professionals en bevonden we ons in het eigenlijke Junglepark. Nog even de hoge trap op en we waren aan het begin van het parcours, waar we een tweede instructie kregen over hoe we de karabijnhaken correct moesten bevestigen, en we gingen op pad.
Hoera, de bomen in!
We kozen voor het basisparcours voor beginners, dat meer dan dertig attracties heeft die tussen volgroeide loofbomen zijn gespannen. Het doel van elke attractie is om van de eerste boom naar de tweede te komen, op vrijwel elke manier mogelijk. Als je valt, word je opgevangen door het harnas dat aan een kabel boven je vastzit, dus het is allemaal behoorlijk veilig, ook al lijkt dat op het eerste gezicht misschien niet zo. Voor mij persoonlijk (en zeer waarschijnlijk ook voor de rest van het team) waren de tokkelbanen absoluut het leukst; dat is puur plezier zonder al te veel inspanning. Maar in het Junglepark zijn er nog veel meer onderdelen waarbij je kracht, behendigheid en evenwicht moet tonen.
Het ergste was (en daar was ik het met Lucka over eens) het oversteken van het bord 'Jungle Park' – elke letter hing aan twee kabels, waardoor het een soort erg wiebelige loopbrug vormde. De instabiliteit en het veranderende zwaartepunt van elke letter vond ik nog niet eens zo erg, maar wel dat deze attractie tegen mijn benen sloeg, waardoor ik een paar blauwe plekken op mijn kuiten opliep. Anderen vonden bijvoorbeeld de hangende buizen of het onderdeel waarbij je door hangende ringen moest kruipen niet zo prettig. Ondanks de aanzienlijke inspanning en uitdagingen hebben we uiteindelijk bijna allemaal het basisparcours voltooid. En dat terwijl we niet bepaald professionele sporters zijn; dit parcours is simpelweg heel slim gebouwd voor bijna iedereen.
Naast het basisparcours is er in het Junglepark ook een parcours voor kinderen en het 'Sherkhan-parcours' voor de krachtpatsers, waar de drie dappersten van ons team naartoe gingen, onder leiding van onze kapitein Roman. Hij wist de andere twee durfals voldoende uit te dagen, dus ze gingen direct na het voltooien van het makkelijkere parcours door naar het zwaardere, wat de meesten van ons half niet begrepen en half bewonderden. We splitsten ons op in twee groepen: de ene groep steunde de helden vanaf de grond en de andere groep ging weer via de kabel naar de overkant om uit te rusten in hangmatten (deze optie koos ik ook vanwege de hardnekkige muggen, dus bewondering is ook op zijn plaats voor degenen die op de grond bleven).
Overal is het goed, maar op de grond is het best
Toen we uiteindelijk allemaal weer op de grond aan de juiste kant van de rivier stonden, was het tijd om naar het restaurant te gaan voor ons bedrijfsuitje. Voordat we het klimpark verlieten, hadden twee van onze collega's het terrein al verkend en ontdekt dat er in het door ons gereserveerde restaurant geen reservering op onze naam stond. Dat bood echter een kans voor improvisatie, dus gingen ze elders hun geluk beproeven, of preciezer gezegd: naar een etablissement met een terras, want het was die dag werkelijk prachtig weer. En zo hebben we onder het genot van lekker eten en drinken een mooie dag samen gevierd.
De echte kers op de taart kwam echter pas aan het einde in de vorm van een zakelijk memoryspel, waarop producten uit ons assortiment staan afgebeeld – van flessen tot rugzakken en koffers. Jammer alleen dat we dit memoryspel alleen samen kunnen spelen, want de anderen...
