Elk van onze nationale parken heeft zijn eigen "hoogtepunt", en Boheems Zwitserland vormt daarop geen uitzondering. Van de vier broers is het de jongste; dit jaar is het pas 19 jaar oud. Het belangrijkste zijn echter de schatten, die niet van goud, zilver of diamant zijn, maar van zandsteen! Laten we virtueel door uitgestrekte rotssteden wandelen, tussen zandstenen paleizen en wolkenkrabbers, die verbonden zijn met de wereld van flora en fauna via een zeer unieke "levensstijl". Lengte van de gehele route (circuit): 38 km (kaart van de route) Door Boheems Zwitserland stroomt de wilde rivier de Kamenice en precies bij de samenvloeiing met de Elbe in Hřensko beginnen we onze reis. In Hřensko vind je slechts een paar huizen, een handvol echte inwoners, maar wel veel toeristen. Het is de laagstgelegen nederzetting in Tsjechië (115 m boven zeeniveau) en vanwege de ongebruikelijke ligging (op de oevers van de rivier in een smal dal omzoomd door hoge rotsen) heeft het een heel eigen charme.
Laat je meevoeren door de stroom
Tegen de stroom van de Kamenice in gaan we direct naar de beroemde Edmund-kloof ("Stille kloof"). Na minder dan drie kilometer pad, dat op sommige plaatsen in de rots is uitgehouwen, wordt onze weg echter geblokkeerd door water. Niet getreurd, we gaan verder per boot! De tocht door de schilderachtige kloof is absoluut de moeite waard, zorg er alleen voor dat je de juiste maand en tijdstip kiest. Zodra je van boord stapt, wacht ons weer een stuk wandelen en daarna nog een overtocht, dit keer korter door de Wilde kloof. Beide boottochten duren 15–20 minuten.
We verlaten de kloof binnenkort, maar we keren snel terug naar de rivier. De blauwe toeristische markering leidt ons langs het uitkijkpunt Ptačí kámen en door het dorp Vysoká Lípa naar de mysterieuze ruïne van de Dolský molen, waar verschillende beroemde sprookjesfilms zijn opgenomen. We nemen afscheid van de Kamenice op een van de oudste Tsjechische bruggen uit 1902. Het riviertje Jetřichovická Bělá zal onze volgende gids zijn en langs de loop ervan bereiken we Jetřichovice, waar je een aangename en beproefde autocamping vindt.
Een kleine omweg van de route waard is ongetwijfeld de ruïne van kasteel Falkenštejn. Dit was uitgehouwen in een massieve solitaire rots, en hoewel er in feite niets meer van het kasteel zelf over is, kan ik de uitgehouwen kamers en het uitzicht vanaf de rots alleen maar aanbevelen.
Op naar de hemel!
Verdere uitzichten wachten op ons bij de Jetřichovice-wanden. Hier vind je drie indrukwekkende uitkijkpunten: Mariina rots, Vilemínina wand en Rudolfs steen. Tegen die tijd zijn we volledig ondergedompeld in de uitgestrekte zee van zandstenen rotsen, die zich naar het noorden uitstrekt tot in Duitsland, waar het nationale park doorgaat als Nationalpark Sächsische Schweiz (Saksisch Zwitserland).
Langs de oever van deze denkbeeldige zee reizen we verder naar de volgende ruïne van een rotskasteel – Šaunštejn, dat de bijnaam roverskasteel heeft.
De klim via ladders en hellingen naar het massieve rotsblok zal je letterlijk de adem benemen, net als de verre uitzichten vanaf het 70 meter lange topvlak. De volgende stop op de route is de Kleine Pravčická-poort, een voorproefje van de belangrijkste attractie van het hele park. Voordat we daar echter aankomen, moeten we nog een stuk lopen. Je zult er echter geen spijt van krijgen, want we zullen elk moment de fantastische vormen van een van de talloze zandstenen rotsen bewonderen.
De reis begint te escaleren op het Gabrielina-pad, dat vanaf Mezní louka op een steile helling stijgt tot aan de Dlouhodolské-wanden. Hier zien we de legendarische Pravčická-poort, die waarschijnlijk een van de beroemdste natuurlijke formaties (niet alleen) in Tsjechië is. Met een hoogte van 16 meter en een overspanning van 26,5 meter is het de grootste zandstenen rotsboog van Europa.
De locatie biedt echter nog veel meer indrukwekkende natuurwonderen, met name massieve rotsformaties (Křížová, Václavská, Malý Pravčický kužel) en prachtige uitzichten op het ontembare, eeuwige en toch vergankelijke koninkrijk van zandsteen. Onder de poort vinden we ook het uitstapjeskasteel Sokolí hnízdo uit 1881, gebouwd in alpiene stijl. Vanaf hier zijn we nog maar een paar kilometer verwijderd van het voltooien van het circuit, oftewel de terugkeer terug naar Hřensko.
Ik hoop dat Boheems Zwitserland je nu al heeft geïnteresseerd en dat je snel op pad gaat om je er oog in oog door te laten betoveren. Voor ons ligt nu echter het laatste nationale park – en de grootste kluif voor het laatst – Šumava!
